
Η ευρωπαϊκή στρατηγική για την ηλεκτροκίνηση βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, καθώς η πίεση για ταχεία απανθρακοποίηση της αυτοκινητοβιομηχανίας συναντά τις ανησυχίες των κατασκευαστών για το κόστος, την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα της παραγωγής στην ήπειρο. Στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης, η Stellantis παρεμβαίνει δυναμικά, θέτοντας ζήτημα ρεαλισμού ως προς την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων και τονίζοντας ότι η επιτυχία της μετάβασης δεν μπορεί να βασιστεί αποκλειστικά σε κανονισμούς και χρονοδιαγράμματα, αλλά απαιτεί ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο που θα ενισχύει τη ζήτηση, θα μειώνει το κόστος για τον τελικό καταναλωτή και θα διασφαλίζει τη διατήρηση της βιομηχανικής βάσης και των θέσεων εργασίας στην Ευρώπη.
Η Ευρώπη πρέπει να επιταχύνει την ηλεκτροκίνηση, αλλά χωρίς να μετατρέψει τη μετάβαση σε πολυτέλεια για λίγους. Αυτό είναι το μήνυμα που έστειλε ο Εμανουέλε Καπελάνο, επικεφαλής Ευρώπης της Stellantis, μιλώντας στο συνέδριο Automotive News Europe Congress στις Βρυξέλλες. Πρόκειται για μια άμεση έκκληση προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, οι οποίοι —σύμφωνα με τον ίδιο— καλούνται να διαμορφώσουν κανόνες που θα στηρίζουν ουσιαστικά τη ζήτηση, την παραγωγή και την απασχόληση στην ήπειρο.
Η Stellantis ζητά κανόνες και κίνητρα για να καταστούν τα ηλεκτρικά οχήματα πιο προσιτά, να ενισχυθεί η παραγωγή «Made in Europe» και να προστατευθούν η απασχόληση και οι εφοδιαστικές αλυσίδες.
Τα προβλήματα
Το βασικό ζήτημα είναι το κόστος των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Για τον Καπελάνο, η μαζική εξάπλωση των οχημάτων με μπαταρία περνά μέσα από μικρότερα, πιο προσιτά μοντέλα που παράγονται στην Ευρώπη. Σε αυτή την προοπτική, τα «υπερκίνητρα» (super-credits) για τα μικρά ηλεκτρικά και για τα οχήματα που κατασκευάζονται στην ήπειρο θεωρούνται καθοριστικό εργαλείο, ώστε να καταστεί πιο συμφέρουσα η αγορά και να βοηθηθούν οι κατασκευαστές να διατηρήσουν ανταγωνιστική την τοπική παραγωγή.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τις τιμές καταλόγου, αλλά τη συνολική βιομηχανική ισορροπία. Η Stellantis ζητά ένα ισχυρό κανονιστικό πλαίσιο για το «Made in Europe», με πιο ισορροπημένους όρους ανταγωνισμού σε σχέση με τους παγκόσμιους ανταγωνιστές. Στόχος είναι η προστασία θέσεων εργασίας, εργοστασίων και εφοδιαστικών αλυσίδων, αλλά και η ενίσχυση της ικανότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας να αντέξει τη διεθνή πίεση.
Ο Καπελάνο έστρεψε την προσοχή και στο ζήτημα του «πράσινου χάλυβα». Σύμφωνα με τον ίδιο, ορισμένα ευρωπαϊκά μέτρα ενδέχεται να αυξήσουν περαιτέρω το κόστος παραγωγής, δυσκολεύοντας την προσφορά οικονομικών οχημάτων, ιδιαίτερα στην κατηγορία των μικρών αυτοκινήτων πόλης. Πρόκειται, όπως το ερμηνεύει η Stellantis, για μια αντίφαση: να ζητούνται προσιτά ηλεκτρικά οχήματα, ενώ ταυτόχρονα επιβάλλονται κανόνες που μπορεί να ανεβάζουν τις τιμές.
Ξεχωριστή αναφορά έγινε και στα ελαφρά επαγγελματικά οχήματα. Για αυτή την κατηγορία, ο Καπελάνο ζητά ειδική προσέγγιση με ρεαλιστικούς στόχους, μεγαλύτερη ευελιξία και υπολογισμό μέσου όρου εκπομπών σε πενταετή βάση. Χωρίς προσαρμογές, υπάρχει κίνδυνος να πληγούν μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, τεχνίτες και επαγγελματίες που βασίζονται καθημερινά στα βαν για τη δουλειά τους.
Συνολικά, η ηλεκτρική μετάβαση δεν μπορεί να είναι μόνο ζήτημα απαγορεύσεων και προθεσμιών. Πρέπει να αποτελέσει μια διαδικασία εφαρμόσιμη, βιώσιμη και βιομηχανικά ρεαλιστική. Διαφορετικά, η Ευρώπη κινδυνεύει να χάσει ακριβώς τη μάχη που επιδιώκει να κερδίσει.






