Για τέσσερα χρόνια, η Stellantis λειτουργούσε με πυρήνα τη λογική PSA: τα γαλλικά brand στο απυρόβλητο, τα υπόλοιπα υπό πίεση. Με την αποχώρηση Tavares, o Antonio Filosa επιχειρεί κατεδάφιση αυτού του μοντέλου. Στο επίκεντρο πια οι ιταλικές και αμερικανικές μάρκες, η ανάγκη για ρεαλισμό στην ηλεκτροκίνηση και η στρατηγική ανατροπή που μπορεί να φέρει ρήξεις – αλλά και σωτηρία.
Ειδικότερα, ο Carlos Tavares άφησε βαθύ αποτύπωμα στην ιστορία της Stellantis, καθιερώνοντάς τον ως μια προσωπικότητα τόσο επιδραστική όσο και διχαστική. Υπό την ηγεσία του, πολλές αποφάσεις κρίθηκαν αμφιλεγόμενες, συχνά οξύνθηκαν οι εσωτερικές εντάσεις εντός του ομίλου, κυρίως εις βάρος των ιταλικών μαρκών. Παρότι διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία του αυτοκινητιστικού κολοσσού, οι επιλογές του ευνόησαν κυρίως τον γαλλογερμανικό άξονα, προστατεύοντας μάρκες όπως η DS Automobiles, τις οποίες άλλοι ίσως είχαν εγκαταλείψει.
Τι θα συμβεί με τη μετάβαση από τον Tavares στον Filosa και ποιες μάρκες κινδυνεύουν σοβαρά
Ο διάδοχός του, Αντόνιο Φιλόσα, δεν συμμερίζεται πλήρως το όραμά του και προσπαθεί να διορθώσει ορισμένα λάθη του παρελθόντος, όπως τα προβλήματα στους κινητήρες PureTech και τις δεξαμενές AdBlue. Ωστόσο, εξακολουθεί να λειτουργεί υπό σημαντικούς περιορισμούς: δεν μπορεί να θυσιάσει τη DS, ούτε φυσικά τη Maserati ή την Alfa Romeo, είτε το επιθυμεί είτε υποκύπτει στις πιέσεις.
Ο Αντόνιο Φιλόσα δεν διαθέτει την ίδια στρατηγική διορατικότητα με τον Κάρλος Ταβάρες. Ο τελευταίος, προερχόμενος από τη «σχολή» του Κάρλος Γκοσν, απέκτησε σημαντική εμπειρία ηγούμενος της Renault σε περίοδο κρίσης, γεγονός που τον οδήγησε αργότερα στην κορυφή της PSA, την οποία μετέτρεψε σε έναν σταθερό και ανταγωνιστικό όμιλο. Αυτή η πορεία τον κατέστησε ιδανική επιλογή για τη διοίκηση της Stellantis, με την έγκριση του Τζον Έλκαν, κληρονόμου της οικογένειας Ανιέλι.
Παρόλα αυτά, επί Ταβάρες μόνο η Alfa Romeo κατάφερε να βελτιώσει ελαφρώς τη θέση της σε σχέση με την εποχή της FCA, ενώ Maserati και Lancia εξακολουθούν να δυσκολεύονται. Η FIAT βρίσκεται ακόμη σε φάση αναδιάρθρωσης, αν και οι τελευταίες εξελίξεις δημιουργούν αισιοδοξία. Ενώ μέχρι πρότινος υπήρχε ιδιαίτερη μέριμνα για τις μάρκες της πρώην PSA, με τον Φιλόσα στην ηγεσία, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στις ιταλικές και αμερικανικές μάρκες που είχαν παραμεληθεί, σηματοδοτώντας αλλαγή στρατηγικής κατεύθυνσης του ομίλου.
Σκεπτικισμός με την ηλεκτροκίνηση
Ο Αντόνιο Φιλόσα δεν έκρυψε ποτέ τον σκεπτικισμό του απέναντι στην «τυφλή» ώθηση προς την ηλεκτροκίνηση. Υπό την καθοδήγησή του, η Stellantis προετοιμάζεται να αναθεωρήσει επιλογές που θεωρήθηκαν υπερβολικά τολμηρές. Η εποχή Ταβάρες έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ηλεκτροκίνηση, όμως η ανάπτυξη αποκλειστικά ηλεκτρικών μοντέλων μαζικής παραγωγής συνεπαγόταν τεράστιο κόστος και αβέβαιες αποδόσεις. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι η νέα γενιά του Alfa Romeo Stelvio, η οποία αρχικά είχε προβλεφθεί μόνο ως ηλεκτρική έκδοση· τελικά αποφασίστηκε η κυκλοφορία και θερμικών εκδόσεων, με την πρεμιέρα να μετατίθεται για αργότερα.
Παρ’ όλα αυτά, η Stellantis δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει τις ιταλικές μάρκες, οι οποίες εξακολουθούν να θεωρούνται στρατηγικής σημασίας. Ωστόσο, ο κίνδυνος εσωτερικών ρήξεων παραμένει: οι γαλλικές μάρκες και η Opel είναι σήμερα πιο σταθερές και κερδοφόρες, ενώ οι ιταλικές δυσκολεύονται ακόμη να επιτύχουν τους επιθυμητούς στόχους. Η ισορροπία εντός του ομίλου ενδέχεται να αλλάξει σύντομα. Η ελπίδα είναι πως ο Φιλόσα θα καταφέρει εκεί που απέτυχε ο προκάτοχός του: στην αναγέννηση όχι μόνο των ιταλικών, αλλά και των αμερικανικών μαρκών του ομίλου. Φυσικά, παρόλο που επισήμως δηλώνεται πως καμία μάρκα δεν κινδυνεύει άμεσα, δεν μπορεί να αποκλειστεί πως στο μέλλον, όσες εξακολουθούν να βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση, ενδέχεται να αποσυρθούν. Τα ονόματα αυτών των μαρκών είναι ήδη γνωστά εδώ και καιρό.
