Η νέα Mercedes Benz S Class, έρχεται όχι ως ένα απλό και συνηθισμένο facelift της υπάρχουσας γενιάς, αλλά ως μία ριζική ανανέωση που αντικατοπτρίζει τα 140 χρόνια τεχνολογικής υπεροχής και καινοτομίας του Γερμανού κατασκευαστή. Στο πέρασμα των ετών, υπήρξαν πολλές γενιές της Mercedes-Benz S-Class που θεωρούνται αυτοκίνητα σταθμός, ακόμη και σύμβολα κύρους ή κουλτούρας. Η εμβληματική W140, η τεχνολογικά υπερ-εξελιγμένη W221 και η αριστοκρατική της διάδοχος, η αγαπημένη από πολλούς μας, W222. Θα μπορούσε κανείς να πει, πως η τωρινή facelifted γενιά της S Class, έχει να ανταγωνιστεί όχι μόνο τους ισχυρούς υπάρχοντες αντιπάλους της, μα και τους ίδιους τους προκατόχους της, μετά από την ομολογουμένως χλιαρή πρώτη εντύπωση που άφησε η έως τώρα γενιά, με την κωδική ονομασία W223.
Αναμφίβολα, η facelift W222, είναι το βασικό σημείο σύγκρισης της ανανεωμένης S Class, μιας και είναι η κορυφαία σύγχρονη αλλά αναμφίβολα αριστοκρατική Sonderklasse της Mercedes Benz. Αυτό που αγαπήσαμε στην facelift W222 είναι η έμφαση στα αγαπημένα μας υλικά. Δέρμα και ξύλο πρωταγωνιστούν και διακοσμούν το εσωτερικό, με τις δύο οθόνες να έρχονται να συμπληρώσουν την ψηφιακή καρδία της S Class. Το αυτοκίνητο μάλιστα ήταν τόσο επιτυχημένο στο να δίνει μια αίσθηση πολυτέλειας και ηρεμίας, ίδια με αυτό που θα είχε ο κάτοχος της στο σαλόνι του θα έλεγε κανείς, που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για μερικές από τις καμπίνες πρώτης θέσης σε μεγάλους αερομεταφορείς. Γιατί ήταν κάτι γνώριμο, αναγνωρισμένο και σεβαστό από μία μεγάλη μερίδα τους κοινού. Η νέα γενιά ωστόσο, δεν έρχεται να πατήσει πάνω στην facelift W222, αλλά να συνεχίσει την κατεύθυνση της νέας γενιάς, όντας το ψηφιακό flagship όπου το software και η ολοκλήρωση συστημάτων είναι κεντρική ιδέα. Θέλει να είναι ξανά, το σημείο αναφοράς για την Sonderklasse του μέλλοντος.
Η Mercedes επιτυχώς ενσωμάτωσε μια αριστοκρατική, αισθητικά όμορφη και ταυτόχρονα λειτουργική σχεδίαση στο εξωτερικό, με τα χαρακτηριστικά φωτιστικά σώματα με το τριάκτινο αστέρι, το φωτιζόμενο αστέρι στο καπό και μία μεγάλη αλλά παρόλα αυτά καλόγουστη εμπρός γρίλια (σε αντίθεση με την σχεδιαστική αποτυχία των τελευταίων ετών από τη μεριά των Βαυαρών). Δημιούργησε ένα αυτοκίνητο που κάνει εξαιρετικά ακριβώς όλα όσα κάνουν ένα κορυφαίο sedan, κορυφαίο. Υπάρχει περισσότερη ασφάλεια, σιγουριά και άνεση σε κάθε διαδρομή, τόσο την ημέρα όσο και την νύχτα, με την τεχνολογία να αποτελεί οριακά επίδειξη του τι θα έπρεπε κάθε flagship μοντέλο να μπορεί να κάνει από εδώ και πέρα. Και φαίνεται από τις πρώτες εντυπώσεις, ότι δεν μιλάμε πλέον για μία “λίστα δυνατοτήτων” μα για έναν συνοδοιπόρο στην καθημερινότητα, ο οποίος κάνει τα πάντα τόσο φυσικά, που τα αντιλαμβάνεσαι μόνο όταν οδηγείς ένα άλλο αυτοκίνητο, που κάνει λιγότερα ή και τίποτα από αυτά.
Όπως και με την W140, η ανανεωμένη γενιά της S Class, μετατρέπει τον πίσω χώρο της καμπίνας από lounge σε ένα κινητό γραφείο, μέσα από μία πληθώρα τεχνολογιών που δημιουργούν μία ευχάριστη και άνετη ατμόσφαιρα, επιτρέποντας την μεγιστοποίηση της αξιοποίησης του διαθέσιμου χρόνου όταν είναι κανείς καθοδόν και δεν οδηγεί ο ίδιος. Αδιαμφισβήτητα, ο executive επιβάτης, αποτελεί τον βασικό υποψήφιο αγοραστή της νέας S Class. Η τεχνολογία λοιπόν, όπως προαναφέρθηκα, γίνεται ένας βοηθός που φροντίζει τις παραμικρές λεπτομέρειες, που ενδεχομένως δεν γίνονται αισθητές, αλλά παραμένουν καθοριστικά σημαντικές για την συνολική εμπειρία. Και εδώ, ξεκινάει η προσωπική μου ένσταση με το βασικότερο παράγοντα στον χώρο του οδηγού και του συνοδηγού, το μεγάλο ψηφιακό πίνακα οργάνων και σύστημα ψυχαγωγίας με τις τρεις οθόνες.
Το screen-filled cockpit, όσο εντυπωσιακό κι αν είναι, μοιάζει περισσότερο με high-tech gadget παρά με S-Class, χάνει σε κομψότητα και τον αριστοκρατικό του χαρακτήρα. Θα έλεγα ότι, δυστυχώς, μοιάζει υπερβολικά με το εσωτερικό της νέας CLA. Όταν δίνεις τα τριπλάσια λεφτά για την ναυαρχίδα, το να μοιάζει με ένα αρκετά βασικό μοντέλο, αφήνει μία αρνητική εντύπωση. Τα υλικά τα οποία στην W222 ήταν το κυρίαρχο στοιχείο, έχουν πλέον χαθεί εντελώς. Το μεγάλο μαύρο γυαλί φωνάζει consumer electronics, όχι χειροποίητη πολυτέλεια, ειδικά όταν θυμίζει αισθητική που εμφανίζεται και σε πολύ φθηνότερα μοντέλα. Πλέον η οθόνη είναι ο πρωταγωνιστής και τα υλικά γίνονται σκηνικό, ενώ στη W222 συνέβαινε το αντίστροφο. Η ενιαία γυάλινη επιφάνεια δίνει εντύπωση στο πρώτο λεπτό, αλλά η διαχρονική κομψότητα συχνά έρχεται από αναλογίες, υλικά και συγκράτηση. Όταν η γλώσσα “big screen + black panel” γίνεται κοινή σε όλη την αγορά, η ναυαρχίδα χάνει οπτικά την απόσταση που πρέπει να έχει. Ακόμη και η E220d που είχαμε οδηγήσει πέρυσι, ήταν κάπως mainstream με το τεράστιο ψηφιακό cockpit. Σε ιδιωτικό χρόνο, έχοντας οδηγήσει μία ακόμη πιο full extra έκδοση της ίδιας γενιάς της E Class αλλά με το πλήρως δερμάτινο εσωτερικό και τις δύο οθόνες, η αίσθηση που άφηνε είναι ίδια με αυτή που μας αφήνουν οι W211 της ομάδας του TopSpeed, αδιαπραγμάτευτα Mercedes Benz. Για να μην αναφερθούμε στην τρομερά ενοχλητική αντανάκλαση του ήλιου από την οθόνη του συνοδηγού που ήταν ανυπόφορη γιατί το αυτοκίνητο της δοκιμής προφανώς και δεν είχε μεμβράνες στα εμπρός παράθυρα. Διορθώνεται; Ναι. Αλλά κάποια πράγματα δεν θα έπρεπε να υπάρχουν εξαρχής. Αυτό σε διαφοροποιεί από τον μέσο όρο.
Στο κομμάτι του πως θα φαίνεται αυτό το εσωτερικό σε 10-15 χρόνια, μπορεί η βασική πελατεία να αγοράζει κάθε 3-4-5 έτη την νεότερη γενιά της S Class, ωστόσο υπάρχει και ο αγοραστής που την συντηρεί και την κρατά σε κατάσταση βιτρίνας στο πέρασμα των δεκαετιών. Μπορεί ειδικά στην χώρα μας να σπανίζουν τα ευλαβικά διατηρημένα αυτοκίνητα προηγούμενων γενεών, ωστόσο αυτά που υπάρχουν, δείχνουν ξεκάθαρα τι τα κάνει να είναι ακόμη και μετά από σχεδόν 30 χρόνια κορυφαία, η αίσθηση και τα υλικά τους. Τα υλικά γερνούν όμορφα, το UI και η αισθητική οθονών γερνάει σαν το software, άρα υπάρχει ρίσκο η καμπίνα να δείχνει ξεπερασμένη πιο γρήγορα. Περισσότερες λειτουργίες μέσω μενού/layers αυξάνουν, υποσυνείδητα, τον γνωστικό φόρτο, την στιγμή που η W222 έδειχνε πιο αβίαστη γιατί δεν ζητούσε προσοχή. Προστίθενται κάτι εκεί που υπήρχε ήδη κάτι γνώριμο. Δεν είναι ο μέσος gadgetάκιας 20ρης ή 30ρης το βασικό αγοραστικό κοινό αυτό του αυτοκινήτου. Σε μια S Class η τεχνολογία πρέπει να λειτουργεί ως υποδομή που λειτουργεί αφανής στο παρασκήνιο, όχι ως οπτικό κέντρο βάρους. Αυτό φαίνεται εξαιρετικά σε μία Bentley Flying Spur, η οποία είναι τεχνολογικά αρκετά κοντά φορτωμένη (προφανώς όχι τόσο στις λεπτομέρειες για την ώρα όσο η S Class), ωστόσο η τεχνολογία ακολουθεί την αισθητική που την κάνει να ξεχωρίζει και όχι το αντίθετο.
Στο τέλος της ημέρας, η ανανεωμένη S Class κερδίζει εκεί που μετράει στο σήμερα : σε δυνατότητες, σε συνοχή, σε ευκολία και σε μια ξεκάθαρα future-proof λογική που τη φέρνει ξανά στο επίκεντρο της τεχνολογικής εξέλιξης της κατηγορίας. Σου δίνει την αίσθηση ενός πραγματικού συνοδοιπόρου που απλοποιεί την καθημερινότητα και ανεβάζει το επίπεδο ασφάλειας και άνεσης χωρίς να χρειάζεται να το διαφημίζει σε κάθε χιλιόμετρο. Όμως, πληρώνει ένα αισθητικό τίμημα που δεν γίνεται να αγνοήσεις όταν έχεις ως μέτρο την W222 : χάνει σε ζεστασιά και σε εκείνη τη διαχρονική, αριστοκρατική κομψότητα που έκανε τη Sonderklasse να θυμίζει σαλόνι και όχι βιτρίνα τεχνολογίας. Η δική μου άποψη είναι απλή, βελτιώθηκε ουσιαστικά, αλλά αισθητικά έκανε ένα βήμα προς gadget, τη στιγμή που μια Bentley Flying Spur δείχνει πως μπορείς να είσαι σύγχρονος και ψηφιακός χωρίς να αφήνεις την οθόνη να γίνει το οπτικό κέντρο βάρους ενός αυτοκινήτου που οφείλει, πάνω απ’ όλα, να αποπνέει κύρος. Είναι καλύτερη από την pre-facelift; Ναι. Επισκίασε κάθε αρνητικό που μπορεί να είχε η προηγούμενη γενιά της όπως γινόταν στο παρελθόν; Όχι. Η W222 παραμένει η κορυφαία μέχρι σήμερα Sonderklasse, ενώ η facelift W223 είναι η καλύτερη S Class.
