Η Dacia στέλνει ένα ιδιαίτερα ηχηρό μήνυμα για το κόστος των αυτοκινήτων στην Ευρώπη, καθώς η CEO της, Katrin Adt, συνδέει ευθέως την άνοδο των τιμών με το ολοένα μεγαλύτερο κανονιστικό βάρος που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία.
Η παρέμβαση έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή προέρχεται από τη Dacia, μια μάρκα που έχει χτίσει ολόκληρη τη στρατηγική της γύρω από την προσιτή αυτοκίνηση. Η ίδια η Adt υποστηρίζει ότι η ευρωπαϊκή αγορά έχει χάσει περίπου 3 εκατομμύρια πωλήσεις σε σχέση με τα προ-Covid επίπεδα και ότι τα αυτοκίνητα έχουν γίνει τόσο ακριβά ώστε ένα σημαντικό κομμάτι της ζήτησης να έχει εξαφανιστεί.
Η Ευρώπη έχασε 3 εκατομμύρια αυτοκίνητα
Μιλώντας στην Autocar με αφορμή την παρουσίαση του νέου Spring, η Katrin Adt υποστήριξε ότι η ευρωπαϊκή αγορά δεν έχει επιστρέψει στα επίπεδα πριν από την πανδημία και υπολόγισε την απώλεια σε περίπου 3 εκατομμύρια αυτοκίνητα από το 2019.
Η ίδια έδωσε μάλιστα μια χαρακτηριστική διάσταση στο μέγεθος της απώλειας, σημειώνοντας ότι αντιστοιχεί περίπου στην παραγωγή 10 εργοστασίων, με τις επιπτώσεις να επεκτείνονται σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού, από τα ελαστικά και τα καθίσματα μέχρι τους υαλοκαθαριστήρες.
Για την CEO της Dacia, το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι οι καταναλωτές αγοράζουν λιγότερα αυτοκίνητα. Είναι ότι το ίδιο το αυτοκίνητο έχει εξελιχθεί σε ένα ολοένα ακριβότερο προϊόν, με αποτέλεσμα η προσιτή κινητικότητα να γίνεται δυσκολότερη.
Το κόστος των κανονισμών περνά στην τιμή
Η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά των δηλώσεων της Adt αφορά την αιτία που αποδίδει στην αύξηση του κόστους. Η ίδια υποστηρίζει ότι οι αυστηρότερες απαιτήσεις για τις εκπομπές ρύπων και την ασφάλεια αποτελούν σημαντικό παράγοντα της αύξησης του κόστους εξέλιξης και παραγωγής.
Το στοιχείο που κάνει την παρέμβαση ακόμη πιο συγκεκριμένη είναι ότι, σύμφωνα με την Dacia, περίπου το 25% του προϋπολογισμού Έρευνας και Ανάπτυξης και του engineering workforce της εταιρείας κατευθύνεται σήμερα στην κάλυψη των διαφόρων κανονιστικών απαιτήσεων. Η Adt αναφέρει ότι η Dacia έχει ήδη εκπληρώσει περίπου 100 κανονισμούς, ενώ άλλοι 107 προβλέπεται να πρέπει να καλυφθούν μέχρι το τέλος της δεκαετίας.
Το επιχείρημα της Dacia δεν είναι ότι οι απαιτήσεις ασφάλειας ή οι περιβαλλοντικοί στόχοι δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Το ζήτημα που θέτει είναι εάν ο συνεχής πολλαπλασιασμός των απαιτήσεων μπορεί να συνεχιστεί χωρίς το κόστος να μετακυλίεται τελικά στον καταναλωτή.
Γιατί η Dacia ζητά «πάγωμα» για τα μικρά αυτοκίνητα
Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο σημείο της παρέμβασης.
Η Katrin Adt υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει, μαζί με την αυτοκινητοβιομηχανία, να εξετάσει τουλάχιστον ένα «πάγωμα» της περαιτέρω κανονιστικής επιβάρυνσης στα μικρά αυτοκίνητα, ώστε οι κατασκευαστές να έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν ξανά πραγματικά προσιτή κινητικότητα.
Η λογική είναι συγκεκριμένη: ένα μικρό αυτοκίνητο δεν μπορεί να απορροφήσει το ίδιο κόστος εξέλιξης και συμμόρφωσης με ένα ακριβότερο μοντέλο. Όσο περισσότερες τεχνολογίες, συστήματα ασφαλείας, απαιτήσεις εκπομπών και διαδικασίες πιστοποίησης προστίθενται, τόσο δυσκολότερο γίνεται να διατηρηθεί χαμηλή η τελική τιμή ενός αυτοκινήτου πόλης.
Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο η συζήτηση αποκτά μεγαλύτερη σημασία για την ευρωπαϊκή αγορά: εάν το κόστος συμμόρφωσης αυξάνεται συνεχώς, υπάρχει ο κίνδυνος η Ευρώπη να δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να προσφέρει ένα καινούργιο αυτοκίνητο σε τιμή που να μπορεί να υποστηρίξει ένα μεγάλο μέρος των καταναλωτών.
Και η Renault μιλά για «τσουνάμι» κανονισμών
Η θέση της Adt δεν εμφανίζεται απομονωμένη μέσα στον όμιλο Renault.
Ο Fabrice Cambolive, CEO της Renault, έχει επίσης χαρακτηρίσει το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο ως ένα «τσουνάμι» απαιτήσεων για τους μηχανικούς, ζητώντας ακόμη και δεκαετές πάγωμα των νέων κανονισμών.
Η λογική που περιγράφεται από τη διοίκηση είναι ότι μια σταθερότερη κανονιστική βάση θα επέτρεπε στους κατασκευαστές να επικεντρώσουν περισσότερους πόρους στην οικονομική προσιτότητα και στην τεχνολογική μετάβαση, αντί να χρειάζεται συνεχώς να προσαρμόζουν τα προϊόντα τους σε νέες απαιτήσεις.
Η Dacia δίνει το παράδειγμα με το Spring
Την ίδια στιγμή, η ίδια η Dacia δίνει ένα πολύ ενδιαφέρον πρακτικό παράδειγμα για το πώς το κόστος, η παραγωγή και η ευρωπαϊκή πολιτική συνδέονται πλέον μεταξύ τους.
Το νέο Dacia Spring δεν θα κατασκευάζεται πλέον στην Κίνα αλλά στην Ευρώπη, στο εργοστάσιο της Renault στο Novo Mesto της Σλοβενίας. Το νέο μοντέλο βασίζεται στην ίδια πλατφόρμα με το μελλοντικό Renault Twingo και ένα συγγενικό μοντέλο της Nissan και είναι κατά 18 εκατοστά μεγαλύτερο από το προηγούμενο Spring.
Η επιλογή δεν είναι απλώς βιομηχανική.
Το ευρωπαϊκής παραγωγής Spring θα μπορεί να επωφελείται από τα κίνητρα που συνδέονται με την ευρωπαϊκή παραγωγή και παράλληλα θα αποφεύγει τους πρόσθετους δασμούς που επιβαρύνουν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα κινεζικής παραγωγής. Η Reuters επισημαίνει ότι αυτό αποτελεί βασικό στοιχείο στην προσπάθεια της Dacia να διατηρήσει ανταγωνιστική την τιμή του απέναντι στους ολοένα περισσότερους κινεζικούς ανταγωνιστές.
Η προηγούμενη στρατηγική είχε νόημα όταν το Spring μπορούσε να εισάγεται από την Κίνα ως ένα εξαιρετικά προσιτό ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Το περιβάλλον όμως άλλαξε. Το κινεζικής παραγωγής Spring αποκλείστηκε από το γαλλικό πρόγραμμα επιδότησης για χαμηλότερα εισοδήματα και παράλληλα βρέθηκε αντιμέτωπο με τους ευρωπαϊκούς δασμούς στα κινεζικής κατασκευής EV. (Reuters)
Η Ευρώπη προσπαθεί να λύσει ένα πρόβλημα δημιουργώντας ένα άλλο
Η περίπτωση του Spring δείχνει και μια ευρύτερη αντίφαση της ευρωπαϊκής αγοράς.
Από τη μία πλευρά, η Ευρώπη θέλει να ενισχύσει την παραγωγή μέσα στην ίδια την ήπειρο, να προστατεύσει την ευρωπαϊκή βιομηχανική βάση και να περιορίσει την εξάρτηση από την Κίνα. Από την άλλη, οι ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες πρέπει να διατηρήσουν τα αυτοκίνητά τους οικονομικά προσιτά σε μια αγορά όπου το κόστος ανάπτυξης και συμμόρφωσης αυξάνεται.
Η Dacia βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο αυτής της εξίσωσης. Το επιχειρηματικό της μοντέλο βασίζεται στην προσφορά αυτοκινήτων με χαμηλότερη τιμή από τον μέσο όρο της αγοράς, άρα κάθε επιπλέον κόστος έχει ιδιαίτερη βαρύτητα.
Το νέο Spring θα ξεκινήσει στην Ευρώπη από 17.900 ευρώ, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για τις αρχές του 2027. Από το 2021 η Dacia έχει πουλήσει περίπου 210.000 Spring, γεγονός που δείχνει ότι υπάρχει πραγματική ζήτηση για ένα οικονομικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο όταν η τιμή παραμένει σε σχετικά προσιτό επίπεδο.
Το μήνυμα της Dacia αφορά ολόκληρη την αγορά
Η ουσία των δηλώσεων της Katrin Adt βρίσκεται τελικά πέρα από τη Dacia και το Spring.
Η συζήτηση για το κόστος του αυτοκινήτου στην Ευρώπη δεν αφορά πλέον μόνο το πόσο ακριβότερα έγιναν τα μοντέλα. Αφορά το εάν η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία μπορεί να συνεχίσει να προσθέτει τεχνολογία, απαιτήσεις ασφαλείας και περιβαλλοντικές υποχρεώσεις χωρίς να απομακρύνει ένα σημαντικό τμήμα των καταναλωτών από την αγορά καινούργιου αυτοκινήτου.
Η Dacia, μια μάρκα που έχει κάνει την προσιτή τιμή βασικό ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα, λέει πλέον ανοιχτά ότι το ζήτημα έχει φτάσει σε σημείο όπου χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση.
Και το γεγονός ότι η ίδια εταιρεία μεταφέρει την παραγωγή του Spring από την Κίνα στην Ευρώπη για να περιορίσει την επίδραση των δασμών και να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητά του δείχνει πόσο σύνθετη έχει γίνει η εξίσωση του κόστους για το ευρωπαϊκό αυτοκίνητο.
